Najlepsza pasta do zębów 2026

Jak wybrać pastę do zębów

Mycie zębów to stały punkt porannej i wieczornej rutyny. Technicznie dałoby się je umyć bez pasty do zębów, ale byłoby to mniej przyjemne i mniej skuteczne. Odpowiednia pasta pomaga też w profilaktyce próchnicy i chorób dziąseł, a niektóre rodzaje mogą łagodzić dokuczliwe objawy, na przykład nadwrażliwość zębów.

Być może do tej pory pasta trafiała do koszyka głównie ze względu na opakowanie, markę, smak albo cenę. Pasty różnią się jednak składem i przeznaczeniem, a źle dobrana pasta może w skrajnym przypadku nawet zaszkodzić zębom. Przed kolejnymi zakupami warto odpowiedzieć sobie na kilka pytań:

• 1)
  Czy wybierasz pastę dla dorosłego, czy dla dziecka?
• 2)
  W jakim stanie są twoje zęby?
• 3)
  Czy masz konkretny problem, na przykład nadwrażliwość zębów?

Pasta dopasowana do potrzeb

Podstawowym zadaniem każdej pasty jest dokładne oczyszczenie zębów. Niektóre pasty mają jednak dodatkowe działanie. Jeśli zmagasz się z konkretnym problemem, warto dopasować do niego wybór pasty. Inną pastę wybierze osoba z problemami z dziąsłami, a inną ktoś, komu zależy na usunięciu przebarwień.

Rodzaje past do zębów

Pasta wybielająca

Masz przebarwienia od kawy, herbaty, wina lub innych produktów? Rozjaśnić uśmiech może pomóc pasta wybielająca. Usuwa ona głównie przebarwienia powierzchniowe, ale nie zmieni naturalnego koloru szkliwa. Pasty wybielające często zawierają więcej substancji ściernych, które przy długotrwałym stosowaniu mogą ścierać szkliwo i zwiększać wrażliwość zębów. Dlatego wybór takiej pasty najlepiej skonsultować ze stomatologiem.

Pasta dla dzieci

Dzieci często połykają pastę. Dlatego pasta dla dziecka powinna mieć stężenie fluoru dopasowane do wieku, a ilość nakładana na szczoteczkę powinna być niewielka. Pasty dla dzieci zawierają zwykle mniej substancji ściernych i są łagodniejsze dla szkliwa dziecięcych zębów.

Pasta bez fluoru

Dla większości osób pasta z fluorem jest podstawą profilaktyki próchnicy, o czym piszemy niżej. Pasty bez fluoru wybierają niektóre osoby, na przykład przy uczuleniu na składniki pasty lub na zalecenie lekarza. Jeśli rozważasz taką pastę, najlepiej omów to ze stomatologiem, który podpowie, jak inaczej chronić zęby przed próchnicą.

Pasta do wrażliwych zębów

Jeśli masz odsłonięte szyjki zębowe, dyskomfort mogą wywoływać zimno, ciepło lub bardzo słodkie potrawy. Składniki past do zębów wrażliwych zmniejszają pobudliwość nerwów zęba albo pomagają zamykać kanaliki zębinowe. Łagodzą w ten sposób dolegliwości, ale nie usuwają ich przyczyny. Nadwrażliwość zębów warto więc skonsultować ze stomatologiem.

Pasta na problemy z dziąsłami

Jeśli dziąsła są zaczerwienione, a podczas mycia zębów pojawia się krew, wybierz się do stomatologa. Łagodzić dolegliwości mogą pomóc pasty przeznaczone dla osób z chorobami przyzębia, na przykład z chlorheksydyną lub koenzymem Q10. Nie zastąpią one jednak leczenia u stomatologa.

Pasta naturalna

Jeśli wolisz produkty o prostszym składzie, możesz wybrać naturalną pastę do zębów. Wybór takich past w ostatnich latach wyraźnie się poszerzył. Warto jednak wiedzieć, że fluor w paście jest dla większości osób pożądany, a wiele naturalnych past go nie zawiera. Przed zakupem sprawdź więc skład.

Pasta bez mentolu

Niektóre osoby mają uczulenie na mentol albo po prostu nie lubią jego smaku. Dla nich dobrym wyborem będzie pasta bez mentolu.

Pasta antybakteryjna

Przed zabiegiem chirurgicznym lub po nim stomatolog może zalecić pastę antybakteryjną. Stosuje się ją zwykle tylko przez krótki czas.

Skład past do zębów

Z pastami jest podobnie jak z jedzeniem. Warto czytać skład. Etykiety żywności sprawdza coraz więcej osób, a składowi pasty poświęcamy zwykle znacznie mniej uwagi. Jakich składników szukać, a których lepiej unikać?

Substancje ścierne

Substancje ścierne to drobne cząstki, które usuwają płytkę nazębną i polerują szkliwo. W typowej paście stanowią od 10 do 50% składu. Najczęściej jest to krzemionka lub tlenek glinu. Na siłę działania ściernego wpływają kształt, wielkość i twardość cząstek.

Każdy chce mieć idealnie czyste zęby, ale zbyt silne ścieranie może z czasem nieodwracalnie uszkodzić szkliwo. Ubytki szkliwa sprzyjają potem nadwrażliwości zębów. Dlatego warto wybierać pastę o niskiej ścieralności. Ścieralność pasty określa wskaźnik RDA lub REA. Za niską ścieralność uznaje się zwykle wartość do około 70, a norma ISO dopuszcza najwyżej 250. Producenci nie zawsze podają RDA na opakowaniu.

Fluor

Masz skłonność do próchnicy? Pomóc mogą właśnie związki fluoru. Są one skuteczne w ochronie przed próchnicą. Wzmacniają szkliwo i mogą pomóc w remineralizacji wczesnych zmian próchnicowych. W nadmiarze fluor może jednak szkodzić. Gdy małe dziecko w okresie rozwoju zębów regularnie połyka zbyt dużo fluoru, może dojść do tzw. fluorozy, czyli powstania kredowobiałych plam na zębach.

Co z tego wynika? Pasta do zębów powinna zawierać fluor, ale w ilości dopasowanej do wieku. Według zawartości związków fluoru pasty można podzielić na 3 kategorie:

• 1)
  Pasty dla dzieci: około 1000 ppm fluoru, zalecane dla dzieci do 6. roku życia. Do 3 lat na szczoteczkę nakłada się ilość wielkości ziarenka ryżu, od 3 do 6 lat wielkości ziarnka grochu.
• 2)
  Pasty kosmetyczne: do 1500 ppm, czyli limit dla past sprzedawanych w UE jako kosmetyki. Dzieciom od 6. roku życia i dorosłym zaleca się zwykle pastę z około 1450 ppm.
• 3)
  Pasty o wysokiej zawartości fluoru: powyżej 1500 ppm, na przykład 5000 ppm. To produkty lecznicze dla dorosłych i starszej młodzieży, stosowane na zalecenie stomatologa i dostępne w aptekach.

Być może obiło ci się o uszy, że kontrowersje budzi triklosan w pastach z fluorem. Ten składnik antybakteryjny może zmniejszać ilość płytki nazębnej i ograniczać powstawanie kamienia. Od lat dyskutuje się jednak o jego możliwym wpływie na zdrowie, w tym na gospodarkę hormonalną, a w UE jego stężenie w kosmetykach jest ograniczone. Dlatego, jeśli masz wybór, lepiej wybrać pastę bez triklosanu.

Substancje pieniące

Często masz afty? Przyczyną może być także pasta do zębów. Przy kolejnych zakupach warto sprawdzić, czy pasta zawiera SLS (sodium lauryl sulfate). Ta substancja dobrze się pieni, ale u osób wrażliwych może podrażniać dziąsła i błonę śluzową jamy ustnej, a według części badań sprzyjać nawracającym aftom. W sklepach jest coraz więcej past oznaczonych jako „bez SLS”. Zamiast niego zawierają łagodniejsze substancje pieniące, na przykład cocamidopropyl betaine lub sodium cocoyl glutamate.

Najlepiej, gdy SLS zastępują łagodniejsze substancje pieniące. Przykładem jest sodium sweetalmondamphoacetate, pochodna oleju ze słodkich migdałów. Taka pasta pieni się słabiej, ale dla błony śluzowej jamy ustnej jest znacznie łagodniejsza.

Wartość pH

Pojęcie pH kojarzy się głównie z lekcjami chemii. Tymczasem ta wartość ma duże znaczenie w profilaktyce próchnicy. Woda chemicznie czysta ma pH 7, substancje o pH niższym od 7 są kwaśne, a o wyższym zasadowe. pH śliny jest zbliżone do obojętnego i zwykle wynosi od około 6 do 7,5.

Jeśli często jesz słodycze, możesz jednak napytać sobie biedy. Bakterie w jamie ustnej przetwarzają cukry na kwasy, które obniżają pH. Gdy spadnie ono poniżej około 5,5, ślina nie nadąża z neutralizacją, a szkliwo zaczyna się demineralizować. Rośnie wtedy ryzyko próchnicy. Dlatego warto, aby pasta do zębów miała pH obojętne lub lekko zasadowe.

Substancje zapachowe i smakowe

Aby pasty dobrze smakowały i atrakcyjnie wyglądały, dodaje się do nich substancje słodzące i barwniki. Większość z nich nie wpływa wyraźnie na skuteczność mycia, więc wybór możesz dopasować do własnego gustu. W sklepach dominują pasty miętowe, ale łatwo znaleźć też pasty ziołowe, a dla dzieci owocowe.

Niektóre ekstrakty i dodatki mogą też wspierać zdrowie dziąseł. Sól morską dodaje się ze względu na łagodzące działanie na dziąsła, sole glinu mają działanie ściągające i mogą ograniczać krwawienie dziąseł. Zwykle jest to jednak efekt niewielki, dlatego ważniejsze są składniki opisane wyżej.

Pojemność opakowania

W sklepach znajdziesz małe tubki o pojemności około 30 ml, a także opakowania rodzinne nawet do 300 ml. Większe opakowanie zwykle wychodzi taniej, a małe przyda się w podróży. W bagażu podręcznym w samolocie płyny i pasty zwykle nie mogą przekraczać 100 ml w jednym opakowaniu.