Najlepsze hobby horse 2026

Jak wybrać hobby horse i akcesoria?

Jeszcze dziesięć czy dwadzieścia lat temu dorosła osoba galopująca po podwórku na pluszowej końskiej głowie na kiju wzbudziłaby spore zdziwienie. Dziś hobby horsing uchodzi za pełnoprawną dyscyplinę sportową, choć uprawiają go głównie dzieci i młodzież.

W hobby horsingu organizuje się zawody i inne wydarzenia, a dyscyplina ma nawet własne organizacje sportowe w różnych krajach.

W artykule dowiesz się, skąd wziął się ten sport, na czym polega, dla kogo jest i czego potrzeba na start. Podpowiemy też, jak wybrać najważniejszy element wyposażenia, czyli samego konika.

Co to jest hobby horsing?

Pewnie znasz klasyczne dyscypliny jeździeckie, takie jak skoki przez przeszkody, wyścigi konne czy ujeżdżenie, w których jeźdźcy pokazują własne umiejętności i umiejętności swoich koni. Są bardzo wymagające zarówno dla jeźdźca, jak i dla konia, a widzów przyciągają tłumnie. Nie jest to jednak hobby, któremu każdy może poświęcać wolny czas. Prawdziwy sport jeździecki wymaga mnóstwa czasu, wysiłku i pieniędzy, przez co zwykła radość z ruchu i zabawa schodzą czasem na dalszy plan.

Wyobraź sobie jednak, że możesz uprawiać skoki czy ujeżdżenie w znacznie spokojniejszej atmosferze i bez prawdziwego konia. Tu właśnie pojawia się hobby horsing, czyli przystępna wersja tych dyscyplin. Coś jak gokarty zamiast wyścigów Formuły 1.

Dla osoby z zewnątrz hobby horsing może na pierwszy rzut oka wyglądać dziwnie. W rzeczywistości ma wiele zalet. Przede wszystkim to sport, w którym na pierwszy plan wysuwają się zabawa, przyjazna atmosfera, radość z ruchu i wspólnota.

Skąd pochodzi hobby horsing?

Hobby horsing narodził się na północy Europy. Wszystko zaczęło się w Finlandii na początku XXI wieku. Początkowo była to zabawa niewielkiej grupy entuzjastów, ale zainteresowanie szybko rosło, także poza Finlandią. Hobby horsing stawał się coraz poważniejszy, powstawały pierwsze kluby i organizacje. Mimo to nawet w Finlandii przez długi czas patrzono na jego fanów ze zdziwieniem.

Ogromny wpływ na to, że o hobby horsingu usłyszano w wielu krajach, miał film nominowanej do Oscara reżyserki Selmy Vilhunen z 2017 roku. Nosi wymowny tytuł Hobbyhorse Revolution i jest dokumentem o społeczności skupionej wokół hobby horsingu.

W tym samym roku na spotkanie miłośników hobby horsingu w helsińskim parku Kaivopuisto przyszło według relacji CNN ponad 5000 osób. Fińska federacja hobby horsingu szacowała wtedy liczbę regularnie trenujących w Finlandii na około 10 000, a kolejne tysiące osób uprawiają ten sport w innych krajach Europy. Do najważniejszych wydarzeń należą organizowane co roku mistrzostwa Finlandii w hobby horsingu.

Dla kogo jest hobby horsing?

Hobby horsing może być zabawą dla każdego, ale najbardziej przyciąga dzieci i młodzież, zwłaszcza dziewczęta. Według dostępnych danych trzon społeczności tworzą dziewczęta w wieku od 10 do 18 lat. To więc przede wszystkim sport dziewczęcy, a ważną rolę odgrywa w nim zgrana grupa.

Hobby horsing łączy przebywanie na świeżym powietrzu z ruchem, w którym są elementy gimnastyki, oraz z poczuciem przynależności i przyjaźni. Może być świetnym wyborem dla dzieci i młodzieży, które chcą być częścią sportowej społeczności.

Hobby horsingowi blisko oczywiście do jeździectwa, które było dla niego wzorem. Jeździectwo jest jednak kosztowne i nie każdy może sobie na nie pozwolić. Hobby horsing może być dobrą alternatywą, dostępną dla każdego.

Uczestnicy zwykle sami robią swoje koniki. Jeśli jednak w Twojej rodzinie nikt nie ma zacięcia do majsterkowania, nic straconego. Konia na kiju można też kupić, a wybór jest już całkiem duży.

Kluby i zawody

W wielu krajach hobby horsing ma już kluby i stowarzyszenia. Dawno przestał być tylko ciekawostką, a liczba klubów w ostatnich latach wyraźnie rośnie.

Wydarzeń też nie brakuje. Najważniejsze są zwykle krajowe mistrzostwa. Poza nimi organizuje się wiele mniejszych zawodów i spotkań w różnych miastach, więc warto sprawdzić, czy coś nie odbywa się w pobliżu.

Obozy hobby horse

W Finlandii i innych krajach dużą popularnością cieszą się obozy hobby horse. Są przeznaczone dla dzieci i młodzieży, które interesuje ta pasja. Często mają formę półkolonii lub warsztatów dla dzieci. Jeśli masz w domu dziecko w wieku mniej więcej od 5 do 15 lat, które zainteresowało się hobby horsingiem, obóz może być świetnym pomysłem na wakacje.

Zaletą jest to, że wśród rówieśników o podobnych zainteresowaniach dziecko uniknie niezrozumienia czy docinków, które niestety wciąż towarzyszą hobby horsingowi.

Dyscypliny hobby horsingu

Jakie dyscypliny obejmuje hobby horsing? Wybór jest całkiem szeroki. Do najczęstszych konkurencji na zawodach należą:

Ujeżdżenie

W ujeżdżeniu liczy się przede wszystkim precyzja i zgranie jeźdźca z koniem. Ocenia się różne elementy w stępie, kłusie i galopie. Od 1912 roku ujeżdżenie jest dyscypliną olimpijską. W hobby horsingu należy do najpopularniejszych konkurencji, choć nie kładzie się tu aż takiego nacisku na żelazną dyscyplinę.

W hobby horsingu ceni się większą swobodę i miejsce na wyobraźnię. Podobnie jak w prawdziwym ujeżdżeniu poszczególne elementy i ich wykonanie są jednak oceniane punktowo przez sędziów. Ciekawą odmianą jest ujeżdżenie w parach, które poza umiejętnościami sportowymi rozwija ducha zespołowego i przyjaźń.

Skoki przez przeszkody

Jeździeckie skoki przez przeszkody należą do najbardziej widowiskowych dyscyplin. To również dyscyplina olimpijska. W hobby horsingu to chyba najbardziej prestiżowa i najpopularniejsza konkurencja, zarówno wśród zawodników, jak i widzów. Być może dlatego, że skoki pozwalają pokazać sprawność ruchową, a nawet umiejętności gimnastyczne.

W skokach hobby horse pokonuje się przeszkody podobne do tych w prawdziwym jeździectwie. Na zawodach również oceniają sędziowie, a liczy się wykonanie lub czas. Przeszkody w skokach hobby horse mają najczęściej od 30 do 90 cm.

Konkurs potęgi skoku

Kolejną popularną konkurencją jest konkurs potęgi skoku. To w praktyce jeździecka wersja skoku wzwyż. Poprzeczka jest na początku zawieszona zwykle na wysokości 70 lub 80 cm, ale sprawne zawodniczki pokonują często nawet ponad 100 cm.

Rekordy są jeszcze wyższe. Księga rekordów Guinnessa odnotowała w 2019 roku w Finlandii skok na wysokość 141 cm. Skok z koniem na kiju w ręku jest dodatkowo utrudniony, dlatego to imponujący wyczyn sportowy. Dzięki hobby horsingowi podstawowe elementy lekkoatletyki mogą stać się dla dzieci i młodzieży bardziej przystępne i atrakcyjne. Zdobyte umiejętności ruchowe przydadzą się też w innych sportach.

Western

Bardzo ciekawą, ale też dość wymagającą dyscypliną jest jazda w stylu western. Podobnie jak w klasycznym jeździectwie, także w hobby horsingu uprawia się różne konkurencje, takie jak reining, trail, western pleasure czy western riding. Różnią się zestawem elementów oraz kryteriami oceny. W jednych liczy się jakość, w innych szybkość. Dyscypliny westernowe łączą precyzyjne figury i manewry z pokonywaniem przeszkód, na przykład w konkurencji trail.

Dyscypliny estetyczne

W hobby horsingu są nie tylko konkurencje sportowe, ale też estetyczne. Skupiają się one na ocenie wyglądu konia, jego dopasowaniu do jeźdźca i sposobie prezentacji. To więc rodzaj ocenianego pokazu lub wystawy. Zasady zwykle dokładnie określają, co podlega ocenie i jak ma przebiegać prezentacja. Ocenia się pierwsze wrażenie, wygląd konika i jego dopasowanie do zawodniczki, chód, precyzję, przestrzeganie zasad itp.

Przeszkody i skoki

Jakie przeszkody i zadania spotkasz na zawodach hobby horse? Podobnie jak same dyscypliny, poszczególne elementy wywodzą się z klasycznych skoków przez przeszkody i innych konkurencji jeździeckich.

Krzyżak

W skokach i innych konkurencjach z przeszkodami spotkasz przeszkody takie jak krzyżak. To niska przeszkoda dla początkujących oraz młodszych lub mniej wprawnych zawodniczek. Drągi tworzą kształt litery X.

Stacjonata

Stacjonata to jedna z najczęstszych i najbardziej typowych przeszkód. Składa się z kilku drągów umieszczonych poziomo jeden nad drugim na pionowych stojakach. To podstawowy sprawdzian umiejętności skoku wzwyż.

Okser i jego odmiany

Jednym z najtrudniejszych elementów jest okser. To dwie przeszkody (w praktyce dwie stacjonaty) ustawione jedna za drugą, więc sprawdza skok zarówno wzwyż, jak i w dal. W okserze obie części są na tej samej wysokości. Jeśli pierwsza jest niższa od drugiej, mówimy o okserze wznoszącym (double barre). Triplebarre składa się z trzech coraz wyższych stacjonat. Zdarza się też wariant z krzyżakami, w którym zamiast dwóch stacjonat stoją dwa krzyżaki ustawione jeden za drugim.

Mur i rów z wodą

Wymagający psychicznie jest mur. To przeszkoda upodobniona do ceglanego muru. W prawdziwych skokach koń może się go przestraszyć i podobny efekt widać czasem w hobby horsingu. Górna część muru jest jednak zrobiona tak, żeby łatwo spadała przy uderzeniu i nie powodowała urazów.

Elegancką przeszkodą jest rów z wodą, który w hobby horsingu ma często postać niskiego dmuchanego basenika (około 10 cm). Czasem zastępuje go niebieski materiał lub dywanik.

Rodzaje skoków

Przeszkody można też różnie ustawiać. Podstawą jest skok pojedynczy przez jedną przeszkodę. Szereg składa się z dwóch lub więcej przeszkód, które ocenia się jednak łącznie jako jedną. Między nimi powinno być miejsce na jeden do trzech kroków. Kolejnym typem jest dystans, czyli dwie przeszkody ustawione w dokładnie wymierzonej odległości (liczbie kroków).

Z tą wiedzą możesz razem z dziećmi, które interesują się hobby horsingiem, przygotować w ogrodzie lub w plenerze przeszkody treningowe. Nie zapominaj jednak o bezpieczeństwie.

Bezpieczeństwo w hobby horsingu

Przeszkody do skoków hobby horse nie mogą być takie same jak w klasycznym jeździectwie. Trzeba dopasować je do sprawności i możliwości zawodniczek, zwłaszcza ich wysokość i szerokość.

Bezpieczne muszą być też materiały przeszkód, zwykle drągów. W przeciwieństwie do klasycznych skoków nie warto używać ciężkich drewnianych drągów. Lepiej sprawdzą się lekkie rurki z tworzywa lub lekkie drewniane listwy, które zmniejszają ryzyko urazu przy uderzeniu.

Co to jest KHT?

KHT to skrót od fińskiego słowa keppihevostalli, ważnego pojęcia w hobby horsingu. Mówiąc najprościej, oznacza stajnię. Stajnia w hobby horsingu to zwykle kolekcja koników. Aktywniejsi zawodnicy rzadko poprzestają na jednym koniu. Stajnia jest dumą każdego hobbyhorsera. Najczęściej składają się na nią koniki zrobione własnoręcznie.

Robienie koników to zwykle ważna część hobby horsingu. Łączy sport z rękodziełem, a dzieci rozwijają zainteresowanie jednym i drugim.

Jak zrobić hobby horse?

Konika na kiju można zrobić na wiele sposobów. W internecie znajdziesz mnóstwo filmów pokazujących, jak powstaje koń na kiju z różnych materiałów i z różnym poziomem realizmu.

Bardzo prostego konika zrobisz z dziećmi na przykład ze skarpety. Potrzebna będzie duża skarpeta, najlepiej podkolanówka lub gruba wełniana skarpeta. Do tego kilka skrawków materiału, guziki, wypełnienie (np. folia stretch lub folia bąbelkowa), włóczka bawełniana, kij odpowiedniej długości i przybory do szycia.

Najpierw wypchaj skarpetę folią i cierpliwie uformuj ją tak, żeby jak najbardziej przypominała końską głowę. Musi być mocno wypchana, żeby utrzymała kształt, więc folii zużyjesz sporo. Ze skrawków materiału, np. dżinsu, wytnij i zszyj uszy, a potem przyszyj je do głowy. Tak samo przyszyj guziki jako oczy. Na uzdę wystarczą paski materiału lub wstążki. Z pociętej włóczki zrób grzywę. Przyszywanie każdego pasma wymaga pracy, ale im gęstsza grzywa, tym ładniej wygląda konik. Na koniec przymocuj głowę do kija.

Robienie konika na kiju to świetna zabawa z dziećmi, która rozwija kreatywność, zręczność, cierpliwość i wyobraźnię.

Jak dobrać rozmiar konika?

Niezależnie od tego, czy zrobisz konika własnoręcznie, czy kupisz gotowy, zawsze ważny jest rozmiar. Przepisy zawodów zwykle go nie określają, mimo to w hobby horsingu rozróżnia się rozmiary. Mają znaczenie, bo konik powinien pasować do wieku i możliwości fizycznych zawodniczki i nie przeszkadzać przy niektórych elementach lub dyscyplinach.

Rozmiary podają zwykle producenci. Hobby horse występuje najczęściej w rozmiarach S, M, L, a czasem też XL. Dokładne wymiary różnią się w zależności od producenta, także dlatego, że to często produkty robione ręcznie, ale pewne cechy są wspólne.

Rozmiar S

Najmniejszy popularny rozmiar koników to S. Wysokość końskiej głowy (a dokładniej szyi) od początku szyi do nasady uszu wynosi około 33 cm. Kij ma zwykle 37 cm. Takie koniki są dobre dla dzieci oraz drobniejszych i początkujących zawodniczek. Ważą zaledwie kilkaset gramów.

Mały rozmiar wybierają czasem także starsze zawodniczki do konkretnych dyscyplin, np. do skoków, bo konik nie przeszkadza przy pokonywaniu przeszkód i nie jest za ciężki. Skoki są wtedy bezpieczniejsze i przyjemniejsze, a zawodniczka może pokonać wyższe przeszkody.

Rozmiar M

Bardzo uniwersalny, średni rozmiar. Takie koniki należą do najpopularniejszych. Używają ich dzieci i starsze, bardziej zaawansowane zawodniczki, które radzą sobie z nimi także w skokach. Hobby horse w rozmiarze M świetnie sprawdza się również w ujeżdżeniu, a także w pokazach i innych dyscyplinach estetycznych.

Hobby horse w rozmiarze M to po prostu bezpieczny wybór. Dobrze nada się na pierwszego konika. Wymiar od nasady ucha do kija wynosi około 37 cm. Kij ma zwykle podobną długość.

Rozmiar L i XL

To większe koniki. Mogą być przeznaczone dla starszych zawodniczek, przy których mniejsze koniki by się gubiły i które są już na tyle silne, by poradzić sobie z większym i cięższym koniem. W bardziej sportowych dyscyplinach, takich jak skoki czy konkurs potęgi skoku, używa się ich jednak rzadko. Dobrze prezentują się natomiast w ujeżdżeniu i pokazach.

Jaką rasę wybrać do danej dyscypliny?

W hobby horsingu koniki na kiju nie są zwykłym sprzętem. Mają dla zawodników znaczenie i własny charakter, podobnie jak prawdziwe zwierzęta. Konie dostają imiona, są robione i pielęgnowane z miłością. Jak wspomnieliśmy, istnieją też konkurencje, w których ocenia się wyłącznie „jakość” konia i sposób jego prezentacji.

Nikogo więc nie zdziwi, że koniki na kiju mają zwykle prawdziwe pierwowzory. Hobby horse reprezentuje najczęściej konkretną rasę i ma własne imię. Które rasy pasują do skoków lub innych dyscyplin i mogą być inspiracją przy robieniu własnego konika?

Rasy szybkie

Na świecie jest ponad trzysta ras koni, więc wybór jest naprawdę duży. Jeśli chcesz mieć w swojej stajni, czyli keppihevostalli, szybkiego i wytrzymałego biegacza, dobrym wyborem będzie koń pełnej krwi angielskiej.

To rasa stworzona do wyścigów, o pięknych, smukłych liniach. Najszybsze konie osiągają około 70 km/h. Takiej prędkości w hobby horsingu nie osiągnie nawet Usain Bolt, ale szybka rasa może motywować do wysiłku i będzie ozdobą stajni.

Do bardzo szybkich ras należy też szlachetny koń czystej krwi arabskiej. Jeśli lubisz konie kasztanowate, siwe lub gniade, będzie to świetny wybór. To smukły, zwinny koń o dużej wytrzymałości, który również może motywować do wysiłku.

Dyscypliny estetyczne

Wyjątkowo smukłą sylwetkę ma rasa achał-tekińska. To bardzo elegancki, smukły i piękny koń. Jego sierść ma często złotawy odcień i mocny połysk. Przy samodzielnym robieniu konika to ciekawe wyzwanie, a taki konik dobrze wypadnie w konkurencjach estetycznych. Achał-teki są też bardzo szybkie. Piękną grzywą i łukowatą szyją mogą pochwalić się konie mniej znanej rasy o hiszpańskich korzeniach, paso fino. Taki konik może zdobyć u sędziów punkty także za oryginalność.

Western

Który koń lepiej poradzi sobie w dyscyplinach westernowych niż kowbojski quarter horse? Jest zwinny, szybki i wszechstronny. Świetnie sprawdza się w konkurencjach takich jak reining (westernowe ujeżdżenie), pole bending i inne.

Do westernu pasuje też appaloosa, rasa wyhodowana przez Indian Nez Perce. To konie pojętne i inteligentne, świetni towarzysze. Przy robieniu takiego konika możesz się wykazać, odwzorowując wyjątkowe i bardzo efektowne umaszczenie. Najczęściej to czarne lub brązowe cętki na białym tle. Stylowym wyborem będzie też kultowy amerykański mustang.

Ujeżdżenie

Ta elitarna dyscyplina wymaga znakomitego konia. Świetnym i popularnym wyborem także w hobby horsingu jest koń andaluzyjski. Ta szlachetna rasa doskonale nadaje się do ujeżdżenia. Najczęściej są to siwki. Innym tradycyjnym wyborem może być umięśniony i urokliwy koń fryzyjski o karej maści. Do bardzo lubianych ras w hobby horsingu należy też koń fiordzki.

To niewielka, wytrzymała rasa z północy o łagodnym usposobieniu. Dzięki wszechstronności świetnie sprawdza się u początkujących. Pasuje do ujeżdżenia, skoków i innych dyscyplin. Ta wierna i wdzięczna rasa znajdzie miejsce w każdej stajni.

Do ujeżdżenia świetnie nada się też atletyczny koń hanowerski, który jest również znakomitym skoczkiem. Do innych odpowiednich ras należy koń westfalski, szczególnie dla miłośników koni gniadych i karych. Warto wspomnieć także o atletycznym i towarzyskim duńskim czy przyjaznym i wytrzymałym holenderskim koniu półkrwi.

Skoki przez przeszkody

Skoki mają w hobby horsingu ważne miejsce. To pod wieloma względami najbardziej widowiskowa dyscyplina, zarówno dla zawodników, jak i dla publiczności. Wymaga sprawności, wytrzymałości i umiejętności lekkoatletycznych. Najbardziej przypomina więc klasyczny sport i daje zawodniczkom najwięcej ruchu. Również tu ważne jest dobranie odpowiedniego konika.

Świetnie sprawdzi się wiele wspomnianych już ras, na przykład koń fiordzki, appaloosa, koń fryzyjski, hanowerski czy oczywiście andaluzyjski. Dla początkujących hobbyhorserów dobrym wyborem może być quarter horse lub walijski cob, masywny i bardzo posłuszny. Bardziej zaawansowanym przypadnie do gustu wszechstronny irlandzki koń sportowy.

Ważne miejsce w skokach ma bez wątpienia koń oldenburski, na którym można polegać. Świetnie sprawdza się też w ujeżdżeniu. Kolejnym znakomitym wyborem jest koń trakeński, bardzo spokojny i świetny skoczek. Nie można też pominąć konia holsztyńskiego, wiernego i atletycznego.

Materiały

Konik na kiju może być zrobiony z różnych materiałów i ich połączeń. Przy domowym wykonaniu wykorzystasz to, co masz pod ręką. Do wypełnienia głowy konika możesz użyć skrawków materiału. Lepiej sprawdzą się jednak materiały twardsze, które dłużej trzymają kształt, na przykład mocno ubita folia spożywcza lub pakowa.

W kupnych konikach spotkasz inne wypełnienia, np. piankę poliestrową, kulki styropianowe i inne, głównie syntetyczne materiały, które zapewniają odpowiednią sztywność. Dobrzy producenci dbają o to, by używać wyłącznie materiałów bezpiecznych dla zdrowia. Niektórzy stosują wyłącznie naturalne i ekologiczne materiały.

Na powierzchnię konika również stosuje się bardzo różne tkaniny. Popularne są tkaniny zamszowe, welurowe, aksamitne lub pluszowe, które są miękkie w dotyku i przypominają końską sierść. Używa się też tkaniny velboa, czyli imitacji zwierzęcego futra, satyny, ekoskóry czy bawełnianego baranka. Spotkasz tkaniny naturalne i syntetyczne. Syntetyczne są zwykle trwalsze, łatwiejsze w pielęgnacji, szybciej schną i lepiej znoszą warunki pogodowe. Często są też tańsze.

Grzywę robi się najczęściej z bawełnianej włóczki, nici lub przędzy. Na uzdę dobrze nadaje się ekoskóra, można też sięgnąć po prawdziwą skórę. Używają jej także niektórzy producenci, raczej w droższych konikach klasy premium.

Wymagania wobec konika i zawodnika

Budowy, wykonania i wyposażenia koników do zawodów zwykle nie regulują żadne ścisłe przepisy. Koniki powinny jednak odpowiadać „standardowi” hobby horse, czyli mieć realistyczną głowę konia z szyją na krótkim drewnianym kiju o długości od 30 do 50 cm.

W zależności od regulaminu konik może lub musi mieć ogłowie z wodzami, ewentualnie napierśnik czy wytok, a zawodnik może mieć ochraniacze na nogi lub palcat (czasem o określonej maksymalnej długości). Kaski i kamizelki ochronne zwykle nie są obowiązkowe, na przykład w skokach, ale zasady zależą od organizatora zawodów. W nowszych konkurencjach z wyższymi przeszkodami coraz częściej stosuje się ochraniacze kolan i łokci.

Jakie akcesoria do hobby horse się przydadzą?

Konika na kiju można dodatkowo ozdobić i wyposażyć na wiele sposobów. Do podstawowego wyposażenia należą kantar, wodze, ogłowie i nachrapnik, a dla bardziej wymagających również wytok, który dopełnia realistyczny wygląd. Pełne wyposażenie wygląda stylowo i profesjonalnie. Akcesoria możesz kupić albo zrobić samodzielnie, np. ze skaju lub prawdziwej skóry, ale też ze sznurków czy tkanin. Dostępne są również specjalne peleryny przeciwdeszczowe, czapraki i derki, a także całe zestawy akcesoriów.